منظور از «کلمات» در «فتلقی آدم من ربه کلمات» در آیه 37 بقره چیه؟

منظور از «کلمات» در «فتلقی آدم من ربه کلمات» در آیه 37 بقره چیه؟ 18

ج: در اينكه" كلمات" و سخنانى رو كه خدا براى توبه به آدم تعليم داد چه سخنانى بوده، در ميان مفسران گفتگو هست.معروف اينه كه همان جملات سوره اعراف آيه 23 هست: قالا رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ.در روایتی از امام باقر علیه السلام آمده که منظور از كلمات، اين دعا و نيايش بوده است:اللهم لا اله الا انت سبحانك و بحمدك رب انى ظلمت نفسى فاغفر لى انك خير الغافرين.اللهم لا اله الا انت سبحانك و بحمدك رب انى ظلمت نفسى فارحمنى انك خير الراحمين.اللهم لا اله الا انت سبحانك و بحمدك رب انى ظلمت نفسى فتب على انك انت التواب الرحيم.در روايات متعددى اومده كه مقصود از كلمات، تعليم اسماء بهترين مخلوق خدا يعنى محمد و على و فاطمه و حسن و حسين علیهم السلام بوده و آدم با توسل به اين كلمات از درگاه خداوند تقاضاى بخشش کرد و خدا او رو بخشيد.

اين تفسيرهاى سه‌گانه هيچ‌گونه منافاتى با هم ندارده؛ چرا كه ممكن است مجموع اين كلمات به آدم، تعليم شده باشه.تفسير نمونه، ج‏1، ص: 198

به نظر می‌رسه اون جمله «قالا ربنا ظلمنا انفسنا» رو خداوند به حضرت آدم علیه السلام تعلیم نداد و پس از اعتراض خداوند، این جمله از حضرت آدم و حواء صادر شد. ظاهر داستان در سوره اعراف، این چنینه.